Bubu, een droom van een paard

Toen ik klein was kon ik moeilijk aan mensen vertellen hoe dat ik mij voelde omdat de woorden er te moeilijk voor waren. Daarom ging ik naar de dieren ...

Ronya was een van die dieren, ze was een oude, schattige pony van een vriendin maar ze had de ene ziekte na de andere ...
Bij Ronya kon ik praten zonder woorden en dit vond ik fantastisch! Een jaar geleden is Ronya overleden aan een hartaanval. Ik vond het vreselijk maar nu nog altijd heb ik het gevoel dat als het weer wat minder gaat ze er is voor mij.

Toen ik Ronya ontmoette had ik een droom: met een paard mijn leven delen! Ik begon te sparen ... Ik praatte hier veel over met mijn ouders en in tussentijd gebruikte ik mijn kleine broertje als paard.

Deze herfstvakantie was ik naar de weide gegaan bij Sunita, een vriendin van mij en mijn ouders, Sunita had een super lief paardje en bij haar mag ik in de weide mestscheppen ... Ik had mijn tekenblok bij en ging in het gras zitten om te tekenen. Al dromend over een paard waar ik  misschien ooit mijn leven mee zou gaan delen.

Op de tekening stonden een meisje en een paard, erboven had ik geschreven: “De Grote Vriendelijke Reus”.

Twee avonden later kwam mijn mama thuis, ze was juist op bezoek geweest bij Sunita.
Toen ze thuis kwam zag ze mijn tekening op de keukentafel liggen. Ze zei:

"Dit is nu wel toevallig Luka! Sunita heeft ergens een paard gezien en er staat bij 'De grote vriendelijke reus'!”

Mama en ik keken op de website van EDEN naar het paard, toen ik de beschrijving las dacht ik echt “Wauw.” Dit lijkt me echt een geweldig paard!

We stuurden een mail naar Jason ... de volgende dag kregen we al antwoord.

Oma, ik en mama zaten samen in de auto op weg om voor het eerst Bubu te ontmoeten.
Als we er bijna waren begon ik toch wel wat stress te krijgen want ik was echt super benieuwd om Bubu en Jason te ontmoeten. Toen we aankwamen zagen we direct Jason staan.
Jason begon ons wat te vertellen over het karakter van Bubu en ik herkende mezelf er helemaal in. Daarna gingen we naar Bubu, Bubu was super groot! En echt een prachtig paard. Bubu keek naar ons en daarna kwam hij naar ons toe.
Ik mocht hem een snoepje geven en heel zachtjes en voorzichtig knabbelde hij het snoepje van mijn handpalm.

Het was geweldig om te zien hoe dat zo een groot paard zo voorzichtig was!

Jason en Bubu leerden me die dag energie op- en afbouwen, ik vond het net dansen! De zon begon onder te gaan en we moesten vertrekken. Ik vond het super jammer dat het nu al gedaan was, de tijd was gevlogen!

Ik ben super benieuwd hoe dat het verhaal van mij en Bubu gaat verder gaan! Ik hoop dat we nog veel samen kunnen dansen!

Die dag wist ik zeker dat dit het paard was van op de tekening: het paard van mijn dromen!